Tegen de regels

Dit filmpje circuleert momenteel op sociale media, vlotjes in lijn met de BLM en het groeiende Afrikaanse bewustzijn als volk, als continent: Village boy maakt komaf met het gangbare beeld van Ghana als zouden armoede en tekort overheersen.
Hij heeft overschot van gelijk:  er is enorm veel geld en rijkdom in Ghana.  Ontelbare keren deden mijn ogen tot tranen toe pijn door de schittering van weelde en overvloed.  Op het gevaar af van op een ongewild cliché betrapt te worden:  een Ghanees die het hééft, toont het (terecht) graag.
Even terzijde: de verkeersinfrastructuur die Village boy zo fier in beeld brengt, is door de Chinezen gebouwd in ruil voor Ghana’s felbegeerde grondstoffen.  Grondstoffen die ze in China omtoveren tot afgewerkte producten (zeg maar rommel) en tegen ‘Afrikaanse’ prijzen terug op de Afrikaanse markt gooien.  Tewerkstelling in Ghana?  Duurzaamheid?
Maar passons, onze Europese havens zijn ook al voor het grootste deel in handen van de Chinezen.  Wit of zwart, we kunnen eigenlijk allemààl al beter Chinees beginnen leren….

In weerwil van Village Boy’s filmpje geven we momenteel aan alle 183 onderwijzers van 21 lagere private schools  in Buipe en Central Gonja elk 10 kg rijst en 2 liter olie, ter waarde van ca. 16 euro per persoon.  Deze mannen en vrouwen, met of zonder gezin, hebben sedert het begin van de lockdown tot op vandaag geen enkel inkomen meer ontvangen. In tegenstelling tot de government schools, waar het salaris van de leerkrachten tijdens de lockdown door de overheid doorbetaald werd, zijn private schools en community schools operatief middels schoolfees, de bijdragen van de mensen zelf.  Doordat de scholen gesloten zijn, worden er uiteraard ook geen schoolfees betaald. Veel private schools zijn verbonden aan kerken, en gezien alle kerk- en religieuze bijeenkomsten verboden zijn, worden ook daar geen inkomsten gegenereerd.

De oorspronkelijke inspiratie voor de bedeling kwam van Fuzzy die moedeloos aan de telefoon hing, nadat hij een kind met malaria naar het ziekenhuis gebracht had:  het meisje was stervende omdat de vader – één van bovenvermelde leerkrachten- het geld niet had om zijn kind aan een levensreddend infuus te laten leggen.
“Onmenselijk hoe die leerkrachten moeten overleven”, zei Fuzzy. “Mocht ons lokaal bestuur nu eens aan alle 130 leerkrachten slechts 100 NGC geven, dan konden die mensen eens thuis komen met een tas vol eten, of het allernoodzakelijkste betalen.. stel je voor dat het meisje was gestorven…”

Fuzzy’s mededogen beroerde ook mij.
“Fuzzy, we hebben nog geld over van de brand, als we dat geld nu eens gebruiken om de instanties uit hun tent te lokken:  wij doen een voorstel om aan iedere leerkracht wat geld te geven en het lokaal bestuur en/of de Chief  voelt zich vervolgens aangesproken om bij te passen…”.
ontsmettingsgelIk dacht aan hoe de instanties na de brand uiteindelijk matrassen voor de meisjes gekocht hadden, omdat het een soort oneer was dat wij hielpen en zij niet.
“Vergeet het”, zei Fuzzy, “met de verkiezingen in aantocht zou de inbreng van Lifeschool meteen politiek gerecupereerd kunnen worden. Dat gaan we zeker niet doen. De politici doen hun eigen ding: check de flesjes ontsmettingsgel die ze uitdelen met hun foto erop…”

Om een lang verhaal kort te maken:  uiteindelijk gaan we nu een klak geld bij de overschot van het geld van de brand voegen en zelf 183 onderwijzers (want na oplijsting bleken het er geen 130, maar 183) een voedselpakket ter waarde van 100 NGC doneren.  Dit komt op een kleine 3000 euro met transportkosten. De 1830 kg rijst is door lokale boeren geteeld in Nasia, een dorp tussen Tamale en Bolga.
Lokale teelt of niet, dit initiatief staat lijnrecht tegenover werkelijk alle regels en richtlijnen voor Mondiale samenwerking:  nooit vis geven maar de hengel en/of de boot en/of tonen hoe en waar te vissen etc.. .
En vooral sedert BLM gaan er luide stemmen op om voortaan hengel noch boot te geven, en ook niet langer te tonen hoe en waar te vissen, maar om de huidige regeringen van de vroegere koloniale heersers onder druk te zetten voor herstelbetalingen.
In afwachting (ahum..) vinden we het ondraaglijk dat mensen honger lijden en is Fuzzy deze kleinschalige lokale noodvoorziening aan het organiseren.
Hij zegt dat ik me niet kan voorstellen hoeveel hoop deze actie creëert en hoe ongelooflijk welkom deze leerkrachten zullen zijn als ze thuiskomen met “eten”!
Bij gelegenheid vraag ik dan wel eens hoe Village boy hierover denkt! 😉

Over Christine Moreel

Living in Belgium as well as in Ghana (West-Africa), am in a privileged position to learn about the differences as well as the similarities between the heart, soul and mind of black and white people. Sooo interesting!
Dit bericht werd geplaatst in Uncategorized. Bookmark de permalink .

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s