Naaiatelier in de steigers

Dit voorjaar starten we het naaiatelier op.
Het concept in het kort:
– 5 naaimachines (4 elektrische en 1 mechanische)
– 5 wat ze ginds ‘drop-out’ meisjes noemen: school lukt niet, werk is er niet, thuis is geen goeie optie, vaak tienermoeder…
– 1 begeleidster/lesgeefster snit en naad
– herbruikbare stoffen draagtasjes stikken uit de rollen stoffen die we in de containers vervoerd hebben tussen o.a. de ziekenhuisbedden en het voetbalgerief.
– de tasjes worden aangeboden in de talrijke ‘winkeltjes’ in Buipe ter vervanging van de plastiek tasjes.

79184282_462464781313266_9164351670014967808_nContext.
Alles, werkelijk àlles wat men koopt wordt in een zwart plastieken draagtas gestopt.
Dus ook een blikje vis, een brood, een fles water, een zakje (jawel zàkje) thee, een ui, een tomaat…
Merkwaardig hoe onzichtbaar ieder zijn/haar winkelwaar is, vooral als je vergelijkt met hoe wij hier onze winkelkar de supermarkt uit schuiven, het aangekochte eten en andere spullen open en bloot uitgestald voor iedereen.
Volgens mij heeft dit te maken met de cultuur, of liever overblijfselen van de cultuur.
Er heerst(te) in Ghana (en waarschijnlijk in heel Afrika) een soort deelcultuur of deeleconomie avant la lettre : de grens tussen wat van mij en wat van jou is, is veel vager dan in onze Westerse samenleving.  Meer zelfs: als je merkt dat een ander iets heeft dat jij graag zou hebben, dan kan je ongegeneerd zeggen: geef dat aan mij!  En nòg erger – althans voor ons, verstokte, westerse individualisten!-  in sommige situaties is men verplicht om het nog te geven ook! (familiale hiërarchie, stammenhiërarchie, of gewoon sociale verplichting).

papaya-tree-1-1323924Toen ik nog bij Bernasco in Kintampo woonde, bracht een voorname dame waar ik in Buipe bevriend mee was geraakt, me een kort bezoekje:  ze was onderweg van Accra naar Buipe en passeerde langs ons huis.  Ik stelde haar voor aan Bernasco, mijn landlord, en na wat small talk maakte ze zich weer klaar om te vertrekken.  Ze wees naar zijn boom en wou die plukrijpe papaya’s, zei ze. Als een mak schaap nam Bernasco een lange stok en liet de papaya’s behendig op de grond donderen.  Die ook zei ze, en die daar ook, en daar nog één, commandeerde ze schaamteloos. De boom was nu kaal en ons fruitontbijt voor deze en volgende week verdwenen.
Na haar vertrek bood ik Bernasco mijn excuses aan voor haar gedrag, zij was immers mijn gaste. Bernasco begreep mijn excuses totààl niet: als zij die papaya’s nodig heeft, is het toch maar normaal dat ze ze meegenomen heeft, zei hij.  Rare jongens, die Ghanezen!

Maar terug naar de plastiek zakjes en de deeleconomie!
Culturele, sociale en morele voorschriften, gebruiken, verplichtingen en wetten creëren altijd vanzelf hun vluchtwegen, ontsnappingsroutes en achterpoortjes.
Om te vermijden dat winkelwaar ‘afgevraagd‘ wordt, stopt men altijd alles in een ondoorzichtige zwarte plastieken zak, zodat een ander niet kan zien wat iemand gekocht heeft.  Vooral in de steden leven de mensen al veel meer individualistisch en is er van ‘afvragen‘ of opeisen veel minder sprake.  Maar het gebruik van wegstoppen blijft natuurlijk.
Enfin, dat is mijn verklaring: het resultaat is hoe dan ook een stortvloed aan plastiek overal.  Al moet ik zeggen dat er ook hergebruik is:  om de aanmaak van het vuur waarop men kookt te vergemakkelijken, propt men zo’n zak tussen de houtskoolbrokken!!  Ook als men yam of plantain kookt, dekt men de pot af met een plastiek zak!  Allemaal heel ‘gezond’ hergebruik dus!!

Maar het project heeft nog een doel: de meisjes gaan niet alleen de zakjes stikken, ze gaan ze ook zelf verkopen en de boekhouding bijhouden. Dit wordt een zeer grote uitdaging, waarover volgende keer, volgend jaar dus, meer!

Nog een mooi eindejaar en alle goeds voor 2020!
Christine

Over Christine Moreel

Living in Belgium as well as in Ghana (West-Africa), am in a privileged position to learn about the differences as well as the similarities between the heart, soul and mind of black and white people. Sooo interesting!
Dit bericht werd geplaatst in Uncategorized. Bookmark de permalink .

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s