Stront aan de knikker

Vanochtend vroeg belde Fuzzy me op.
De Damba, het jaarlijkse grote culturele feest van de Gonja’s is voorbij meldde hij en het was fantastisch!
Met duizenden en duizenden kwamen ze afgezakt naar het meerdaagse festival.  Ook massa’s belangrijke personen – die uiteraard allemaal in Accra huizen, want wie die het zich kan permitteren, wil nu in zo’n gat wonen? – waren aanwezig, waaronder de vice-president van Ghana en ook enkele ministers.
Gezien ik een niet onbelangrijke development partner ben voor de regio, was ik ook weer uitgenodigd.  Op het moment dat ik mijn verblijf plande, kon Chief Jinapor II echter nog niet zeggen wanneer precies in november de Damba zou plaatsvinden.
Hij gaf de week van 11 november aan. Uiteindelijk bleek dat de Damba zou starten nadat ik vertrokken was!
Chief kon er niet mee lachen: meteen degradeerde hij zijn staf tot een stel onbenullen die gesjoemeld hadden met de datums.71392826_505534030025385_1761144257323728896_n (2)
Hier ronduit zeggen, dat ik blij was niet te hoeven deelnemen aan de feestvreugde, kan ik niet maken.  Die mannen hebben al meermaals een vertaalapp op mijn blogposts los gelaten en dan mocht ik het gaan uitleggen…
Dus, wat heb ik het gemist! De speeches, de dansen, ook het zelf verplicht damba-dansen (een soort dansen als een eend met je hoofd vooruit en achteruit, een marteling voor je nek), de massa’s geld die toeschouwers naar je toegooien terwijl je danst en er meerdere uitzinnige trommelaars tegen je lijf plakken die je trommelvliezen haast doen springen, de speech die ik zelf zou moeten gegeven hebben, de eindeloze rij handen schudden, het urenlang dragen van mijn lokale opsmuk in de verschroeiende hitte…
Volgend jaar ben ik er zeker opnieuw bij!  In West-Vlaanderen zeggen we: grat wie zin ooft doetter tegen ton zjièr? (Vertaal dit maar eens, App!)
😉

Momenteel hebben we heel wat in de (Afrikaanse) pipeline zitten en Fuzzy is cruciaal en onontbeerlijk voor de opvolging van alles wat we proberen te realiseren.  Vandaar dat we heel regelmatig bellen als ik terug in België ben. Helaas moesten we vanochtend, na zijn relaas over de Damba, snel afsluiten.
Hij moest dringend naar een schooltje dat we onlangs samen hebben bezocht, net buiten Buipe.  Iemand had nl. zijn behoefte gedaan in één van de schamele klaslokalen.  Dit is een groot taboe: iemand die zich ontlast onder een dak of in een kamer, doet dat nl. als onderdeel van een voodoo ritueel. De hele school is nu dus vervloekt en er wacht nog enkel dood en verderf.

79362766_423485815195969_5089264116632125440_n

Het schamele schooltje

De directeur en de leerkrachten zijn al dagen niet komen opdagen uit angst; de kinderen zwerven doelloos en zonder enig toezicht rond.
Fuzzy is gisteren alle leerkrachten en de directeur bij hen thuis gaan opzoeken. Ter motivatie heeft hij hen verteld hoe ook hij en ik vervloekt geworden zijn in de tijd van de ziekenhuisbedden.  Want bleek dat de meeste rituelen tegen ons in dat welbepaald dorpje hadden plaats gevonden: ze hebben daar nl. de begerenswaardige reputatie over de meest krachtige juju te beschikken!
“En je ziet dat wij toch ook nog leven!”, had Fuzzy hen proberen te overtuigen.
Bij momenten amper, had ik gedacht 😉
Maar vanochtend moest hij dus opnieuw de weg op om hen ook vandaag uit hun huizen te halen, hen te helpen achterhalen wie die drol heeft gedraaid en waarom, en vooral dat de school weer opstart.
“Fuzzy, kun  je niet zeggen dat één van de kinderen misschien diarree had en het niet kon ophouden, waarvoor die ontlasting in de klas terecht gekomen is?  En natuurlijk dat niemand zal zeggen dat hij of zij het gedaan heeft, want die riskeert zo’n zware straf  voor haar/hem en zijn hele familie…”

78595229_555862918525356_3432448355844751360_n

De directeur in zijn bureau.

“Diarree…??  Oh, wat een briljant idee!” riep Fuzzy, “dàt is hoe ik het ga aanpakken… .  Wonderbaar, Allah is toch zò groot!”

Begrijp je nu waarom iedereen die middelen en aanzien verworven heeft, uit de streek wegtrekt en zich gaat settelen in Accra om dan ééns per jaar naar de Damba te komen om handen te schudden, beloftevolle speeches af te steken en een pak biljetten rond te strooien, om dan weer snel in hun geparfumeerde met airco uitgeruste 4×4 te stappen richting beschaving?

Over Christine Moreel

Living in Belgium as well as in Ghana (West-Africa), am in a privileged position to learn about the differences as well as the similarities between the heart, soul and mind of black and white people. Sooo interesting!
Dit bericht werd geplaatst in Uncategorized. Bookmark de permalink .

Een reactie op Stront aan de knikker

  1. anne-mie zegt:

    ik zou er een tegendrol leggen, van iets of iemand die krachtiger is tegen hun onzichtbare krachten…geen dank

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s