Waarom lijden mensen?

De berichtgeving rond Lifeschool slabbakt, ik weet het…
Het leven kan bij momenten zo ‘levendig’ met je aan de haal gaan, dat de dagen in een hels intens tempo voorbij lijken te vliegen.  Des avonds geef  je je geest dan uitgeteld over aan “Below the surface”, “Mustang”, en ook wel eens aan mindere kwaliteit.

De eerste container is al weken geleden aangekomen.  De hele inhoud – ziekenhuisbedden, nacht- en behandeltafels, stoelen, etc. – staat ergens achter slot en grendel en de Chief is ‘the keeper of the key’.

Chief Jinapor II inspecteert de ziekenhuisbedden en medisch materiaal en plaatst voorlopig alles achter slot en grendel.

Op het moment dat de container ein-de-lijk in Buipe landt, stapt de dokter waarvoor we de goederen verzameld hebben, plots uit de partnerschap.  Hij gaat op zichzelf een ziekenhuis beginnen op een andere plaats, zegt hij op zijn borst kloppend:  ‘My OWN hospital!’  Kan natuurlijk niet zo maar.  De kans dat we dan geen zicht meer hebben op het materiaal en dat het gedeeltelijk wordt verkocht, schat ik – positief realistisch zoals ik mezelf ken-  op 99,9%.
Dàgen en nachten hebben we hierover gediscussieerd mèt de dokter, mèt Fuzzy, mèt de Chief, mèt de DC.. tevergeefs!  Deze toestand zit muurvast en drijft op leugens en hebzucht.  Zoals o.a. de dokter die geen dokter blijkt te zijn, maar een ‘medical assistent‘.  Toen ik hem leerde kennen, viel het me op dat hij bij iedere ziekte die hij ter sprake bracht, heel gedetailleerd de symptomen en behandeling opdreunde.  Al verstond ik daar inhoudelijk niet veel van, zijn fier gedeclameerde boekenkennis ontroerde me, wetende dat veel dokters in Ghana afgestudeerd zijn met slechts de hulp van boeken, zonder enige praktijkervaring.
Mijn vermogen tot ontroering is duidelijk beter ontwikkeld dan mijn vermogen tot argwaan!

De container met het materiaal voor school, is op 29/8 in de haven aangekomen en arriveert – als alles goed gaat- vanavond in Buipe.  Al wekenlang is Fuzzy overal aan het lobbyen om de invoerkosten binnen de perken te houden, want ze waren enorm.
School is business’ en ‘Hospital is business’,  luidt het hardvochtige verdict overal waar hij uit de doeken doet hoe wij ons belangeloos uit de naad gewerkt hebben om die containers gevuld te krijgen.

Goede zielen hard aan het werk!

Mochten die door en door corrupte havenmensen en politici, in tegenstelling tot mezelf, nu eens wat minder vermogen tot argwaan hebben en wat meer tot ontroering!

Nu, Fuzzy vertrouwt erop dat Allah zal helpen om de verdeling en uitlevering van beide containers alsnog correct te laten verlopen, en de dokter heeft 2 ‘pastors‘ ingehuurd, om te bidden dat de ziekenhuisbedden alsnog zijn kant opkomen.  De strijd speelt zich dus ook af op spiritueel niveau.

18110573_1499607566748406_1162210784_n

Na je geboorte op een matje in het ziekenhuis liggen chillen met je moeder lijkt wel plezant. Als je doodziek op zo’n matje ligt daarentegen…

Desalniettemin word ik dringend verzocht om naar Buipe af te reizen. De Goden een handje helpen dus.  Wat ik zo snel mogelijk zal doen.  Want zowel mensen als Goden staan blijkbaar toe dat doodzieke mensen ondertussen gewoon verder op de grond blijven liggen.
Geen wonder dat mensen lijden.

Over Christine Moreel

Living in Belgium as well as in Ghana (West-Africa), am in a privileged position to learn about the differences as well as the similarities between the heart, soul and mind of black and white people. Sooo interesting!
Dit bericht werd geplaatst in Uncategorized. Bookmark de permalink .

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s