SHSchool Buipe wordt partner van Lifeschool!

Grote vakantie in de SHSchool.

Grote vakantie in de SHSchool.

“Wat als we de SHSchool Buipe voorstellen om een partnerschool te worden van Lifeschool?” vroeg ik op de spoedvergadering die ik beraamd had met de directors van Lifeschool Ghana.

Nu, tien dagen later, zaten we samen.
Wie spoed zegt, denkt of voelt in Afrika maakt zichzelf diep ongelukkig.

Na de nodige gebeden en lokale plichtplegingen had ik mijn “what if -vraag” geuit en kwam meteen ter zake om mijn argumenten pro te verduidelijken.

“Wat onze locatie in Kintampo betreft: we weten nu dat tijdens het regenseizoen de toegang voor de trucks die zand en bouwstoffen moeten aanvoeren, afgesneden wordt door een moerasachtige reep land. De enige oplossing is een constructie metselen die bestaat uit 2 of 3 van die grote betonnen rioleringsbuizen naast elkaar om het ondiepe maar breed uitwaaierende riviertje (dat onbestaande is in de dry season) haar loop te gunnen. De kosten die hiermee gepaard gaan, zullen de verdere bouw van de school aanzienlijk vertragen. Ik weet niet hoe ik zo’n grote uitgave voor slechts de toegang tot de school, kan verantwoorden aan onze Europese weldoeners.. ”
Mijn mededirectors knikten begripvol.
Vervolgens somde ik een waslijst redenen op waarom SHSchool Buipe een interessante Lifeschoolpartner kon zijn.

De watchman blijft ook in de vakantie toezicht houden op de school.  ‘s Nachts slaapt hij onder het blauwe muskietennet.

De watchman blijft ook in de vakantie toezicht houden op de school. ‘s Nachts slaapt hij onder het blauwe muskietennet.

– SHSchool Buipe was een community school, opgericht en gedragen door de lokale bevolking en de chiefs. In Ghana had je weliswaar ook gouvernamental schools, maar in tegenstelling tot de meeste scholen die private schools waren, en meestal opgericht door een kerk, was een community school niet verbonden aan een kerk en leefden moslims en christenen er vrolijk met en door elkaar.

– De jongens en de meisjes waren Gonja’s, Dagomba’s, Frafra, Ashanti, Dagatis, Grushi, Mo’s, Mamprusi’s, Wala’s of afkomstig van nog enkele stammen waarvan ik de naam niet kan uitspreken laat staan schrijven, allen met een eigen taal en cultuur. Er waren jongeren van Buipe zelf, maar de meesten kwamen van afgelegen gebieden en verbleven in het hostel (soort internaat).

– Fuzzy (aka Teacha) en mededirector van Lifeschool gaf er les!

-“Als we Lifeschool aan SHSchool kunnen linken, hebben we al meteen een basis voor enkele jongeren die dringend van straat moeten, ” pleitte ik verder.
De moeilijkheidsgraad van deze school lag lager dan een hoger middelbare school in pakweg Kumasi. Dit kwam omdat deze jongeren vaak hun basisschool en lager middelbaar gedaan hadden ergens onder een afdak in een afgelegen dorp in de taal van hun stam. Engels was voor velen van hen een moeilijk beheersbare tweede taal.

“Ons project in Kintampo kunnen we op termijn verder uitbouwen als ons landbouwproject, waar jongeren tijdelijk terecht kunnen die aarde onder hun voeten nodig hebben,” besloot ik.
“Dit alles is maar een voorstel, laat ons er een nachtje over slapen, ” zei ik listig tegen mijn mededirecteuren, “dan kunnen we morgen eens bekijken hoeveel computers we bij wijze van opstart zouden kunnen schenken aan de SHSchool.”
Een ‘spoedvergadering’ mag dan wel een week of 2 weken of langer op zich laten wachten, het voordeel is wel dat eenmaal je samenzit, iedereen zoveel tijd heeft dat je op zijn minst ook nog samen luncht, dineert, overnacht, ontbijt en luncht..
Mijn mededirecteuren hoefden nergens een nachtje over te slapen zeiden ze. We konden morgenochtend meteen beginnen met uitrekenen hoeveel computers we konden schenken aan de school.

De meisjesslaapzaal:  matrassen opgerold, spullen opgeborgen tot de school herbegint.

De meisjesslaapzaal: matrassen opgerold, spullen opgeborgen tot de school herbegint.

Al ben ik in Ghana zo goed als niet langer onderhevig aan het concept van de tijd, toch geeft het me een soort kick als ik tijd kan winnen door bijdehands te zijn. Ik wìst dat als we computers schenken, dit op hen afstraalt, hun aanzien versterkt en dat van hun families.

Natùùrlijk waren ze meteen akkoord!
We baden, schudden handen en sloten de vergadering af.
Ben ik manipulatief? Kan zijn. Voor mij voelt het als 16 jaar Ghana-ervaring in combinatie met mijn (bijna) nooit aflatende moed om al die Ghanezen ter wille te zijn die mij om bijstand vragen.

Over Christine Moreel

Living in Belgium as well as in Ghana (West-Africa), am in a privileged position to learn about the differences as well as the similarities between the heart, soul and mind of black and white people. Sooo interesting!
Dit bericht werd geplaatst in Uncategorized. Bookmark de permalink .

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s