Terug in ’t land!

DSC_1230Dag allen!
De voornemens om te bloggen tijdens mijn verblijf waren er,  maar de plaatselijke technologie heeft het me verhinderd, zoals Sabine jullie heeft laten weten.  Daar waar voordien mijn mobiele MTNmodem niet compatibel leek met mijn oud Windows XP programma en bijhorend voorhistorisch laptopke, bleek mijn superfrisse Windows 8 besturingssysteem op nieuwe laptop nu te geavanceerd voor de mobiele MTNmodem!
‘You need to bring your laptop to specialist’, klonk het in hte MTN kantoor, ‘they will adjust your laptop for you’.  ‘Ok’ heb ik gezegd om beleefd te blijven, maar geen haar op mijn hoofd dat eraan dacht om mijn laptop naar een ‘specialist’ te brengen.  Niet dat er geen Ghanezen zouden zijn die geen verstand hebben van computers, integendeel, vooral in Accra heb je echte wizzkids, maar ik zit daar in het hol van Pluto en iedereen noemt zichzelf ‘specialist’ bij gelijk welk probleem je hebt, vooral als je een blanke bent, en dan doen ze maar iets, goed komt het uit, niet gespeend van enige kennis of vaardigheid.
Maar we zijn er nu, en ik hoop alsnog regelmatig iets te posten omtrent mijn leven en werken ginder en de vorderingen en hindernissen van het project.
Voor het eerst in 15 jaar heb ik bezoek gehad van vrienden:  eerst Martine en Dirk en daarna Romeo…  Iedereen is zeer dankbaar voor de ervaring, voor wat ze gedaan en gezien hebben, maar behalve Martine komen ze niet meer terug!  De cultuurshock die ze ondergaan hebben is enorm.  Ik heb dat zwaar onderschat, wat zeg ik, nooit aan gedacht zelfs..  Na 15 jaar is Ghana mijn 2de thuisland, ook al zijn er zoveel toestanden die niet stroken met wat ons concept van leven, denken, gedragen en werken is, toch was ik alles ongemerkt normaal gaan vinden:  de slechte wegen; het helse verkeer;  het eeuwige wachten en uitstellen; de immense luchtvervuiling door de uitlaatgassen van auto’s en trucks en het overal verbranden van afval dat hoofdzakelijk bestaat uit plastiek;  minder vrijheid als individu; de sociale controle; de goedbedoelde, beleefde omgang met elkaar om je steeds naar de mond te praten…
Let wel: mijn bezoekers waren niet op een toeristische rondrit in Ghana!  Als je daarentegen een tour maakt naar de toeristische bestemmingen en in de hotels logeert waar de andere ‘obronies’ (blanken) verblijven, kun je een prachtvakantie meemaken denk ik.  In deze plaatsen zijn ze blanken gewoon en worden de gewoontes van de blanken getolereerd, er wordt immers toch maar naar hun portefeuille gekeken, zoals waarschijnlijk op alle toeristische plaatsen ter wereld.
Maar ik woon met en bij de Ghanezen en ben verondersteld van de cultuur te kennen en te respecteren en ik ben er verantwoordelijk voor dat mijn bezoekers dat ook doen.  Bijvoorbeeld: roken in het openbaar is bij wet verboden in Ghana.   Waren al mijn 3 bezoekers wel geen rokers zeker? En de één kan leven met die ‘beknotte vrijheid’ en de andere heeft het er erg  moeilijk mee..
Nog een voorbeeld: onze fotograaf/filmer wou persé toch zijn stukje kip met 2 handen eten, in plaats van met slechts zijn rechterhand, waar alles mee gegeten wordt, want,  zei hij toen ik hem er voorzichtigjes opnieuw op wees om slechts met zijn rechterhand te eten:  ‘Ga JIJ me zeggen dat ik HIER niet met mijn 2 handen mijn kip mag vasthouden, terwijl ZIJ rondom mij zomaar de beentjes op de grond spuwen tijdens het eten?’
Wij, westerlingen hebben zo’n neiging om te oordelen over situaties op basis van wat we zien en trekken dan conclusies voor onszelf.  En we denken dan dat we gelijk hebben.  Als we ons in een andere cultuur bevinden is het zo belangrijk dat we ons nederig opstellen, want we denken vanuit ons eigen referentiekader, beseffen niet dat een hele bevolking totaal anders in mekaar kan zitten, anders denkt en ervaart… Niets is wat het lijkt, zou voortdurend in ons hoofd moeten zitten.
Er zijn nog mensen kandidaat om mij te komen bezoeken, maar ik zal daar toch niet licht meer overgaan en eerst goed ‘doorklappen’ wat hen te wachten staat of kan staan.
Uiteraard komen ze in plaatsen en situaties du jamais vu en dat maakt veel goed.
Maar om voort te zeggen ivm onze fotograaf/filmer die hardnekkig met zijn 2 handen zijn kip bleef eten omdat zij zogezegd veel erger zijn dan hij omdat ze op de grond spuwen en dus geen recht van praten zouden hebben… Ik heb hem koeltjes gezegd: ‘Je mag eigenlijk blij zijn dat ze er hier een punt van maken dat je met je rechterhand eet en het zelf ook consequent doen, ook al spuwen ze dan op de grond, want met hun linkerhand vegen ze hier hun gat af!  Enne… heb JIJ hier al water gezien als je uit het toilet komt, ik bedoel als je al een toilet kunt vinden… ??  De man begreep me dan wel, althans voor wat dit stukje cultuur betrof 😉
Ps voor wie naar Ghana wil op een toeristische toer:  ik heb een goede vriend ginder die blanken gewoon is en die je begeleidt naar alle toeristische plaatsen en dito hotels.  Je kan de gebruikelijke Afrikaanse sfeer proeven, pintje drinken, sigaretje of jointje roken als je zin hebt, frietjes eten, iedere avond dansen, djembé spelen…  De Ghanezen die met toeristen ‘werken’, weten dat blanken houden van een bepaald soort gezelligheid met kampvuur en zo en kunnen zelfs voorstellen om ’s avonds een vuur te maken voor je om bij te zitten terwijl ze djembé voor je spelen en zingen…  Gewoon in de gaten houden dat ze geen autobanden in de fik steken, want ze willen je echt plezieren en zo rap mogelijk een zo groot mogelijk vuur voor je maken…

Over Christine Moreel

Living in Belgium as well as in Ghana (West-Africa), am in a privileged position to learn about the differences as well as the similarities between the heart, soul and mind of black and white people. Sooo interesting!
Dit bericht werd geplaatst in Uncategorized. Bookmark de permalink .

4 reacties op Terug in ’t land!

  1. martine zegt:

    Hallo, voor mij was het een ongelofelijke, onvergetelijke en unieke reis. In het begin enkele knoppen omgedraaid om wat te wennen aan het ritme en de mensen. Vooral prachtige men-
    sen die goed voor ons gezorgd hebben. Ook blije mensen. Na 14 dagen Ghana, vermoeid
    naar huis met veel goeie herinneringen en heel veel indrukken. Ik denk er nog dagelijks aan.
    Dank aan allen en vooral aan Christine voor de uitnodiging. Een reis om nooit meer te
    vergeten. Martine

    • christine477 zegt:

      Dank u Martine, ik ben zo blij dat je dit allemaal kon meemaken!
      Het was ook heel prettig en apart voor mij dat jij en Dirk me zijn komen bezoeken!
      Onvergetelijk!
      Zoen, Christine

  2. Hilde Moreel zegt:

    Was het “de” Romio die je terug zag van héééél lang geleden?

    • christine477 zegt:

      Jawel Hilde, ‘de’ Romeo! Hij kwam naar Ghana om onze 30-jarige vriendschap te vieren (1983-2013).. Romantische tiep hé! Waarschijnlijk door zijn naam (romantisch-romeo..?) 😉 Hij was werkelijk ondersteboven van zijn Afrika-reis, ik heb hem meegenomen naar de verste uithoeken.. Hij was zo blij dat hij dat allemaal had mogen zien en meemaken zei hij, maar dag en nacht hunkerde naar zijn geliefde Italia! Romeo ten voeten uit, waarschijnlijk zoals jij je hem nog herinnert?

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s